Puta atışı
Bir hedefi vurmaya dayanır.
Geleneksel okçuluk
Nişangâh yok, stabilizatör yok. Yay, ok, başparmak ve yüzyılların biriktirdiği bir teknik.
Bize ulaşın
Geleneksel okçuluğun karakteri
Türk okçuluğu, kısa ve güçlü bir yayla uzağa ve isabetli atmak üzerine kurulmuş bir gelenektir. Okçu hedefe bir aletle değil, gözü ve bedeniyle nişan alır.
- Okmeydanı
- İstanbul'daki Okmeydanı, fetihten sonra okçulara ayrılmış bir atış alanıydı. Burada yapılan menzil atışlarının rekorları taş nişanlarla işaretlendi.
- UNESCO, 2019
- Geleneksel Türk okçuluğu 2019'da UNESCO İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirası Temsili Listesi'ne alındı.
Ekipmanın dili
- Türk yayı
- Geleneksel olarak ağaç, boynuz, sinir ve tutkalın katmanlanmasıyla yapılan kompozit bir yaydır. Kurulmamışken kolları ters yöne kıvrılır; bu yüzden boyuna göre güçlüdür. Günümüzde aynı formun modern malzemeyle üretilmiş örnekleri de yaygın olarak kullanılır.
- Zihgir
- Başparmağa takılan yüzük. Türk okçuluğunda kiriş işaret ve orta parmakla değil, zihgir takılmış başparmakla çekilir ve bırakılır.
- Ok
- Geleneksel atışta ok, yayın genellikle sağ tarafından, başparmak çekişine uygun biçimde atılır. Tüy, uzunluk ve ağırlık yaya ve atışa göre seçilir.
Puta ve menzil
İki atış türü de farklı bir denge ister.
Menzil atışı
Oku olabildiğince uzağa göndermeye dayanır.
Çalışmanın temelleri
Geleneksel okçulukta temel çalışma alanları, nişangâhın olmadığı bir atışın gerektirdiği his üzerine kuruludur.
Duruş ve nefes
Her atış aynı ayak açısı, aynı omuz hizası ve aynı nefesle başlar.
Başparmakla çekiş
Zihgirin doğru oturması, çekişin ve bırakışın temizliği için ilk alışkanlıktır.
Sezgisel nişan
Göz hedefte kalır, beden mesafeyi okumayı tekrarla öğrenir.
Güvenlik ve ekipman
Yayı doğru kurmak, kirişi ve oku kontrol etmek, atış hattının kurallarına uymak.
Eğitimin içeriği, programı ve kullanılan ekipman hakkında güncel bilgiyi kulüpten alabilirsiniz.
Açık alanda
Başparmağınızda ilk zihgir.
Geleneksel okçuluk eğitimi hakkında bilgi almak için kulübe yazın.